فروش اینترنتی نرم افزار

  • تاریخ : ۵ام مهر ۱۳۹۷

تفاوت میان دو واژه نگرانی و اضطراب

افراد معمولا واژه های نگرانی و اضطراب را به جای هم استفاده می کنند در حالی که از لحاظ روانشناختی این واژه ها بسیار متفاوت می باشند.

اگر چه هر دو واژه به طور کلی مرتبط با نگرانی و اضطراب هستند اما نحوه تجربه و درک و همچنین پیامد آنها برای سلامت روانی و احساسی ما کاملا متمایز می باشند.

۱۰ تفاوت میان دو واژه نگرانی و اضطراب

ما حس نگرانی را در ذهن مان و اضطراب را در بدن مان تجربه می کنیم.

حس نگرانی بیشتر بر روی افکار ما متمرکز می شود، در حالی که اضطراب حسی فطری و درونی بوده و از طریق بدن آن را احساس می کنیم.

حس نگرانی بیشتر متمایل به هدفی خاص است در حالی که حس اضطراب موضوعات کلی را در بر می گیرد.

به طور مثال، ما نگران هستیم که به موقع به فرودگاه می رسیم یا نه، اما درباره مسافرت کردن احساس اضطراب داریم.

نگرانی و اضطراب

حس نگرانی بر روی زبان و بیان تمرکز دارد در حالی که حس اضطراب شامل افکار کلامی و تصاویر ذهنی می باشد.

این تفاوت مهم است زیرا تصاویر ذهنی و احساسی که مرتبط با حس اضطراب هستند، نسبت به افکار کلامی که مرتبط با حس نگرانی می باشند، واکنش های قلبی و عروقی بیشتری را در بدن ایجاد می کنند. به همین دلیل است که ما حس اضطراب را از طریق بدن مان تجربه می کنیم.

حس نگرانی اغلب موجب حل مشکل می شود، اما حس اضطراب این طور نیست.

حس نگرانی موجب می شود که ما به راه حل ها و استراتژی هایی برای مقابله با وضعیت پیش آمده فکر کنیم.

مطلب مرتبط:  روشهای افزایش عملکرد جهت صدرنشینی در نتایج

حس اضطراب بیشتر شبیه گردونه ای است که ما را می چرخاند اما راه حل مفیدی ارائه نمی دهد. در واقع، کلی بودن حس اضطراب باعث می شود تا نسبت به حل  مشکل واکنشی نشان ندهد.

حس نگرانی فشارهای احساسی کمی را موجب می شود، اما حس اضطراب فشارهای احساسی شدیدی را پدید می آورد.

حس اضطراب نسبت به حس نگرانی بسیار قدرتمندتر بوده و از این رو، اختلالات و مشکلات روان شناختی بیشتری را موجب می شود.

حس نگرانی بیشتر شامل نگرانی های واقعی می باشد.

اگر شما نگران اخراج شدن خود هستید به این دلیل که پروژه کاری خود را درست انجام نداده اید پس شما نگران می باشید. اما اگر نگران هستید که اخراج شوید زیرا رئیس تان درباره اجرای موسیقی فرزندتان از شما سوالی نپرسیده است، بنابراین شما مضطرب هستید.

حس نگرانی قابل کنترل می باشد ولی اضطراب این طور نیست.

ما می توانیم حس نگرانی را تا حد زیادی با حل مسئله و پیدا کردن راه هایی برای مقابله با علت نگرانی مان، کاهش دهیم. اما نسبت به حس اضطراب کنترل کمتری داریم زیرا بسیار سخت است که بخواهیم شخصیت خودمان را حل کنیم.

حس نگرانی حسی موقتی می باشد اما اضطراب می تواند ادامه دار باشد.

زمانی که موضوعی که موجب نگرانی ما بوده برطرف می شود، حس نگرانی نیز کاهش پیدا کرده و از بین می رود. اما حس اضطراب می تواند برای مدت زمانی طولانی ادامه داشته باشد و حتی از موضوعی به موضوعی دیگر منتقل شود. به عنوان مثال، یک هفته درباره کارمان اضطراب داریم هفته بعد درباره فرزندان مان.

حس نگرانی بر عملکرد حرفه ای و شخصی ما اثر نمی گذارد اما اضطراب تاثیرگذار است.

هیچ کس یک روز مرخصی نمی گیرد تا در خانه بنشیند و نگران باشد که آیا فرزندش در امتحانات خود موفق خواهد بود یا خیر. اما اضطراب می تواند باعث شود که ما احساس بی قراری و ناآرامی داشته باشیم به طوری که واقعا نتوانیم بر روی کارمان تمرکز کنیم.

از لحاظ روانشناسی حس نگرانی حسی هنجاربنیاد در نظر گرفته می شود در حالی که اضطراب این طور نیست.

اضطراب در برخی شرایط و زمان ها نوعی اختلال ذهنی در نظر گرفته می شود که فرد نیاز به مصرف دارو و مراجعه به روان شناس دارد.